Þegar ég kom inn í strætó á leiðinni heim úr vinnunni í síðustu viku skall á mér alveg skelfilegur fnykur. Það var eins og einhverjum hefði orðið brátt í brók. Ég leit í kring um mig og sá ekkert smábarn eða gamalmenni sem gæti borið ábyrgð á þessu.
Lyktin hvarf heldur ekkert þannig að ekki var þetta bara smá vindgangur. En svo datt mér í hug að kannski væru þetta einhver svona róttæk mótmæli. Einhver hefði fengið innblástur við að horfa á myndbandið af konunni sem skeit á kjörseðilinn sinn og ákveðið að leika sama leik. Einhver hefði hugsað: “Arrg, nú hef ég fengið mig fullsaddan af þessu ömurlega leiðarkerfi, nú kúka ég í næsta strætó sem ég kemst í”
Ef að þetta yrði síðan að nýjustu tísku, að kúka á sig í hvert skipti sem eitthvað myndi misbjóða manni, þá væri það ábyggilega gott fyrir þá sem að ættu í erfiðleikum með að hafa stjórn á hægðum sínum. Þá þyrfti það ekkert að vera neitt feimnismál lengur. Það væri bara dálítið hetjulegt að kúka á sig í tíma og ótíma. Þá væri viðkomandi bara róttækur og töff.
Svo skammaðist ég mín hræðilega. Fullorðnar konur eiga ekki að skemmta sér svona mikið yfir vangaveltum um heim þar sem allir væru alltaf að kúka á sig. Mundi þá að ég er nú einu sinni systurdóttir hennar Margrétar.
Ein ummæli
Það er afskaplega fyndið að kúka og ég ætla að biðja þig lengstra orða að gera ekki lítið úr svo vandaðri kímnigáfu…..kíktu á væmnu viðbrögðin sem Magga Auður fékk við hamingjustadusinn og skoðaðu svo mín ummæli….kúkur er óstjórnlega fyndinn og líka prump